مانترا پزشکان یا روان درمانگران ایران باستان

مذهب پایه و اساس روان درمانگری در ایران باستان به شمار می آمده است. به نظر می رسد که اردیبهشت امشاسپند شفا دهندگی و موبدان (روحانین زرتشتی) واسطه های او بر روی زمین بوده اند. در بسیاری از داستان های شاهنامه و از جمله افسانه تولد  رستم ، موبد به عنوان پزشک عمل می کند. در ایران باستان انسان از تن و روان تشکیل شده بود و تقویت هر دو انها پیشنهاد شده بود . همچنین این باور وجود داشت که تن ضعیف ممکن است از روان ضعیف ناشی شده باشد.به همین دلایل مانتراپزشکی بهترین نوع درمان به شمار می رفته است. بر طبق آیین و فرهنگ ایرانی نابود کننده تمام بدیها٬ پلیدیها و کژاندیشی ها و زشتی ها همان کلام ایزدی (مانترا) است. نامهای خداوند(صد و یک نام خدا) ، گاتهای مقدس ٬ یسنا ٬‌ ‌ نماز ٬‌ ‌ اندیشه نیک٬‌ ‌ گفتار نیک٬‌ ‌ کردار نیک همه و همه مانترا هستند. در تاریخ روان درمانی ایرانیان اولین کسانی بودند که با " سخن" به طور رسمی به  روان درمانی پرداخته اند.البته مانترادرمانگران باستان به طور خاص بعضی از بخشهای اوستا را دوبار، بعضی سه بار و بعضی را چهار بار برای بیمار می خواندند. به نظر می رسد آهنگ، آواز بلند، تکرار کلمات، تکرار بندها، و تلقین ها از فرایندهایی هستند که موجب روان درمانی با استفاده از این مانترا های خاص می شوند.